ஜ☆ღ.•♥یک سوال بی جواب!!!♥•.ღ☆ஜ

منم اومدم تا مثل همه عید رو به بهترین دوستام تبریک بگم...

• امیدوارم سال جدید سالی سرشار از سلامتی و تندرستی باشه...
• امیدوارم توی این سال جدید دیگه به هم دروغ نگیم...
• از ته دلم آرزو میکنم توی سال جدید هیچ و هیچ وهیچ دلی شکسته نشه...
• امیدوارم خدا نور امیدش رو توی دل همه روشن کنه...
• امیدوارم توی سال جدید چشمامونو بازتر کنیم ...
• امیدوارم توی سال جدید ابرای دلتنگی از دل همه عاشقا کنار بره...

یادمون نره که از دلهایی که خواسته و ناخواسته شکستیم دلجویی کنیم...

بچه ها موقع تحویل سال برای این ستاره که چیزی به خاموش شدنش نمونده هم

دعا کنید...ممنون

و در آخر

happy new year with the best

...wishes

نوشته شده توسط ستاره مشرقی در پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1387 ساعت 17:49 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ستاره مشرقی در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387 ساعت 15:34 موضوع | لینک ثابت

تو که  آمدی فهمیدم در تمام لــــــحظه های زندگیـــــم تو را کم داشتـــــــه ام ....

 تو که آمـــــدی خیلی چــــیزها را فهـــــــمیدم...

 به خود گفتم هنوز اتفاقی نیـــفتاده...

هنوز چیــــزی تغییر نکرده...

 باید خیلـــــــی زود جلویش را گرفت....

 اما چشـم که باز کردم دیدم تو ناممـــــکن ترین آرزوی زندگیم هستی و مـن هیچ راه فـــراری

از تو ندارم ...

 تو همه جا بودی ...

 لا به لای خطوط کتابها ...

 پشت پنجره های غریبه و آشنا ...

 در پیـــچ و خم کوچه ها ...

 انــگار خسته نمی شـــدی...

 و من هر قدر بیشـــتر دست و پا می زدم بیشتر فـــرو می رفتم...

 گفــــتم شاید با ندیدنت از پس خود برآیم امـا خوب........

گفتن ندارد.........نشد...

 تصـــمیم گرفتم بی سر و صدا بـا این آتــــشی که به جانم افتاده بسازم اما ...........

 باز هم نشد...

پاســـــخ تو بـه این احساس تمام زندگــــــیم را ویران کردو من مانــدم و ویرانه هایی که یادگار

توست...

 حالا برای من فقط  خاطـــره صدایت از آن هــــــمه لحظه بــاقی مانده...

 تو برای من پلـــــی بــودی میان رویا و بیداری و ترانه ای برای روح خسته ام ...

نوشته شده توسط ستاره مشرقی در جمعه بیست و سوم اسفند 1387 ساعت 17:48 موضوع | لینک ثابت

تنها نشسته ام ...

نگاه چشمانم تار ...تار...می شوند...احساس می کنم چیزی بر گونه ام می غلتد ...

دست برگونه ام میکشم ... مثل همیشه اشک هایم بی اختیار جاریست ...

با پشت دست اشک هایم را پاک می کنم ...باز هم احساس می کنم چیزی بر گونه ام می غلتد .

دوباره دست به گونه ام می گشم... بازهم اشک بود ...

خدای من ...!

چرا بی اختیار ...!

چرا بی هیچ مقدمه ...! این اشک ها جاریست ...!

رو به آیینه می ایستم ...چشم در چشم دختری معصوم می دوزم که ...

اشک ها دیرگاهی ست در چشمانش خانه کرده اند ...

گویی عاشق چشمان دخترک شده اند ... چشمانی معصوم و منتظر ...

روبه آیینه ... حرف میزنم :

تنهایی ؟! تنهای تنها ؟! منتظری ؟! منتظرمنتظر ؟!

منتظر یه اتفاق ؟! شاید یه معجزه ؟! شایدم ...

در چشمانم نگاه نافذش را می دوزد ولب می گشاید :

آره ... منتظرم ... منتظر یه معجزه ام ...

باز هم رو به آیینه ... چشم در چشم دخترک می دوزم ... کمی بعد دور می شوم ...

با خودم حرف می زنم ...

چشمانش چه آرام بود ...! چه نگاه نافذی داشت ...!

اگر همه چشمانی به این آرامی داشتند . . . دنیا پراز آرامش بود ...

بیخود نیست که اشک ها این چنین سخت عاشق شده اند ...

و همچنان ... اشک ها باید میهمان آن دو چشم روییای باشند ...!

بی آنکه از دخترک اجازه ای برای ورود بگیرند . . .

نوشته شده توسط ستاره مشرقی در جمعه بیست و سوم اسفند 1387 ساعت 17:22 موضوع | لینک ثابت

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم...

چند وقتی است که هر شب به تو می اندیشم ...

به تو آری , به تو , یعنی به همان منظر دور...

به همان سبز صمیمی به همان باغ بلور...

به همان سایه , همان وهم و همان تصویری ...

که سراغم ز غزل های خودم می گیری ...

به تبسم , به تکلم , به دل آرایی تو ...

به خموشی , به تماشا , به شکیبایی تو...

به سخن های تو با لهجه شیرین سکوت...

به نفس های تو در سایه سنگین سکوت...

به همان زل زدن از فاصله ی دور به هم...

یعنی آن شیوه فهماندن منظور به هم ...

شبحی چند شب است آفت جانم شده است...

اول نام کسی ورد زبانم شده است...

نوشته شده توسط ستاره مشرقی در سه شنبه سیزدهم اسفند 1387 ساعت 12:8 موضوع | لینک ثابت

             خوش بودي...

نوشته شده توسط ستاره مشرقی در دوشنبه دوازدهم اسفند 1387 ساعت 21:4 موضوع | لینک ثابت

هیچ کس تنهائیم را حس نکرد،

برکه طوفانیم را حس نکرد،

او که سامان غزل هایم از اوست،

بی سر و سامانیم را حس نکرد...

نوشته شده توسط ستاره مشرقی در دوشنبه دوازدهم اسفند 1387 ساعت 12:1 موضوع | لینک ثابت